จากเด็กอนุบาล...สู่นักเรียนประถม
จากนักเรียนประถม...สู่นักเรียนมัธยม
จากนักเรียนมัธยม...สู่นักศึกษามหาวิทยาลัย

ไปโรงเรียนสนุกสนาน เฮฮา ได้เจอเพื่อนๆ
นั่งเรียนอยู่ก็คุยกับเพื่อน ว่างจากคาบเรียนก็คุยกับเพื่อน
กลางวันไปโรงอาหาร กินข้าวด้วยกัน
ตอนสอบก็ช่วยกัน...อิอิ ช่วยกันทำข้อสอบ เหมือนกันเด๊ะ (ลอกแบบเนียนๆ)
เข้าแถวเคารพธงชาติ แดดร้อนแสนร้อน แต่ก็มีเพื่อนยืนข้างๆ รอบกายสี่ทิศ
และแล้ววันนั้นก็มาถึง...วันที่เราต้องจากกัน

ไปมหาวิทยาลัย เด็กบ้านนอกสู่กรุงเทพฯ
เหอๆๆ ทำไมบางมดมันเล็กอย่างนี้น้า
แต่...ความอบอุ่นไม่ได้เล็กอย่างที่คิดเลย
เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทำให้ต้นส้มต้นนี้ยิ้มได้

คำว่า "เพื่อน" ที่ก่อตัวขึ้นทีละเล็กทีละน้อย จนกลายเป็นความรักความผูกพัน
ดีใจที่ได้มาเจอและรู้จักเพื่อนๆ
เสียงหัวเราะ รอยยิ้ม วันเวลาที่มีความหมาย
ห้องเรียนที่เรานั่งเรียนด้วยกัน ^_^
ร้านข้าวที่เราไปนั่งกินด้วยกัน ^_^ อิ่มแล้วก็อ้วน อิอิ
โรงอาหารที่เราไปนั่งกินข้าว+ไปดูคอนเสิร์ต อิอิ
ทางเดินทุกทางที่เราเดินเคียงข้างไปกับเพื่อนๆ ^_^
ร้านคาราโอเกะที่เราไปร้องเพลงด้วยกัน ยามว่างๆ ^_^
Meeting 4 ครั้งที่เราได้ไปเที่ยวด้วยกัน ทั้งโดนรับน้องและแกล้งน้อง ^_^
เรื่องราวต่างๆมากมายเกิดขึ้น และมันก็ถูกเก็บอยู่ใน...
"กล่องความทรงจำของฉัน ที่บรรจุเรื่องราวนับร้อยพันของคำว่า..เพื่อน.."

และแล้วอีกไม่กี่เดือนก็จะถึง...เวลาที่เราต้องจากกัน
ต่างคนต่างก็ต้องมีวิถีการดำเนินชีวิตในแบบของตัวเอง
บางคนจะได้ทำในสิ่งที่ฝัน บางคนจะได้ทำในสิ่งที่รัก
บางคนจะได้ทำในสิ่งที่เป็นหน้าที่ หลากหลายรูปแบบเนอะ
...สำหรับต้นส้ม...ก็เช่นกัน
ต้องไปจากที่ที่เรารักและผูกพัน ใจหายอ่ะ
ไม่อยากให้เกิดขึ้นเลย แต่มันก็ห้ามไม่ได้

ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนนะที่ทำให้ต้นส้มต้นนี้มีชีวิตชีวา
มีรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ มีเรื่องราวสนุกสนาน
ให้ได้คิดถึงและเป็นกำลังใจยามที่ต้นส้มเหงา
ทุกเรื่องราวจะอยู่ในความทรงจำของต้นส้มตลอดไปนะ

...เก็บความผูกพันเอาไว้เสมอ
...แม้ไม่อาจพบเจอกันเหมือนเก่า
...สิ่งหนึ่งที่มั่นในหัวใจเรา
...คำว่า "เพื่อน" ไม่เคยเก่าไม่ว่านานเท่าไร ^_^

ขอเปลี่ยนเป็น Favorite Football Team ละกันนะ อิอิ

Season Change,Peuan Sanit